Toevallig kwam ik dinsdag 8 maart ’11 het NRC Handelsblad van 7 maart tegen in de trein. Nieuwsgierig heb ik deze opengeslagen, nieuwsgierig want: de eerste editie van het NRC Handelsblad op het veelbesproken tabloid formaat. Ik ga nu niet betogen dat ik voor- of tegenstander ben van dit formaat voor deze krant wel dat ik deze krant (of nrc.next) beticht van schijnheiligheid.
Wat mij opviel was dat de inhoud op een aantal punten overeen kwam met de inhoud van de nrc.next (welke zich in mijn tas bevond). Een ogenblik later viel het mij op dat niet alleen de inhoud overeen kwam maar ook de afbeeldingen geplaatst bij enkele teksten. Toen ik deze edities van beide kranten naast elkaar legde kwam ik tot de conclusie dat de beide kranten wel heel erg veel met elkaar gemeen bleken te hebben in het geval van een aantal van de artikelen. Ik denk niet dat we het in deze context, het betreft hier twee kranten van één uitgever, plagiaat mogen noemen, maar heren (en dames): als je de artikelen dan toch letterlijk overneemt hanteer dan op zijn minst dezelfde titel en denk niet de lezers om de tuin te kunnen leiden door louter de titel van een artikel aan te passen.
Voor de geïnteresseerden: de volgende artikelen komen letterlijk overeen: Rooh ballit al bahr, Gaddafi (Frank Vermeulen, nrc.next) en Houriyyah! Arabisch is nu taal van de vrijheid (Frank Vermeulen, NRC Handelsblad), Voorbereiding kilometerheffing walhalla voor adviesbureaus (Oscar Vermeer en Jeroen Wester, NRC Handelsblad) en Plannetje van 200 miljoen euro (Oscar Vermeer en Jeroen Wester, nrc.next), ‘Slappe’ Obama doet het precies goed (Ian Buruma, nrc.next) en Obama doet niets, dat is uitstekend (Ian Buruma, NRC Handelsblad), Ren een konijn of olifant (Hugo Hoes, NRC Handelsblad) en Eventjes een kaasvlinder rennen (Hugo Hoes, nrc.next) en Hollandse prominent in Parijs (Milou van Rossum, nrc.next) en Strijdbare vrouwen van Viktor & Rolf zijn streng (Milou van Rossum, NRC Handelsblad).